HORROR FESTIWAL

HORROR FESTIWAL vel.4 - TRAILER

2010-09-23T11:20:00.001+02:00

HORROR FESTIWAL vel. 4

2010-09-20T14:39:00.013+02:00

Na tydzieo przed Halloween już po raz czwarty pokażemy najciekawsze horrory ostatnich lat, nieprezentowane dotąd w Polsce - ani w obiegu kinowym, ani na DVD.
Tegoroczna formuła festiwalu będzie wypadkową tego, co robiliśmy w poprzednich latach. Zdecydowaliśmy się prezentować po dwa filmy dziennie w terminie od środy do soboty włącznie. Projekcje będą się kończyć przed północą, jedynie ostatniego dnia przewidujemy nieco dłużej trwającą sesję.
W tym roku udało nam się zdobyć licencję na pokazanie kilku naprawdę niesamowitych tytułów. Festiwal otworzą francuskie "Zęby nocy" – nakręcona niczym teledysk, pełna efektów specjalnych i makabrycznego humoru komedia wampiryczna. Dla miłośników czarnego thrillera spod znaku braci Coenów przygotowaliśmy "Bone Man", czyli opowieść o krwawym alpejskim przetwórcy mięsa. Niemalże premierowo w skali światowej pokażemy przejmujący film z Williamem Hurtem o podróży na drugą stronę życia, zatytułowany "Shadows". To właśnie na Horrorfestiwalu, po raz pierwszy w Polsce, zostanie zaprezentowany na dużym ekranie film włoskiego nestora kina grozy, Lamberto Bavy – jego najbardziej wystawne dzieło, zatytułowane "Ghost Son".
Przedpremierowo pokażemy polskim widzom remake uznanego szwedzkiego horroru "Pozwól mi wejść". Jest to rzecz nakręcona przez Matta Reevesa, twórcę "Project Cloverfield".
Miłośnicy krwawego horroru otrzymają "Children", zaś na sam koniec festiwalu przygotowaliśmy rzecz niesamowitą - wstrząsający, przewrotny horror Uwe Bolla. Tak jest, nie ma pomyłki, sponiewierany przez prasę, aczkolwiek wielbiony przez niemałą rzeszę fanów niemiecki reżyser nakręcił znakomity film!
W trakcie festiwalu zaprezentujemy również blok filmów krótkometrażowych. Znajdą się wśród nich, po raz pierwszy w historii, filmy z Polski. Zdecydowaliśmy się na ten krok w nadziei, że pomoże to kulejącemu rodzimemu rynkowi grozy zrozumieć, że nad Wisłą nie brakuje pomysłów na soczyste horrory. Poza tym widzowie nigdy nie mieli okazji oglądać takich produkcji. Wśród prezentowanych krótkometrażówek znajdzie się na przykład pierwszy w Polsce film o zombie.
Zaczynamy straszyć od środy 20 października w Multikinach w całej Polsce.

SAW 3D

2010-07-22T00:39:00.012+02:00

Prezentuję Wam pierwszy oficjalny poster, oraz pierwszy oficjalny teaser do finałowej już siódmej części Saw - Piła. Podobnie jak w poprzednich produkcjach marketing i promocja stoją na bardzo wysokim poziomie. Miejmy nadzieję, że i sam film będzie również godny uwagi. Przekonać się o tym będzie można już na Halloween!

TRUE BLOOD

2010-02-23T21:30:00.002+01:00

TRIANGLE

2010-02-07T13:13:00.028+01:00

Christopher Smith twórca kapitalnego filmu ''Creep - Lęk'', w którym główną rolę zagrała słynna aktorka Franka Potente powraca z nowym projektem o nazwie ''Trójkąt'', tak samo dobrym, a nawet jeszcze lepszym niż jego poprzednie dzieło.

Akcja rozgrywa się wokół Jess, dla której całe życie, to jej ciężko chory psychicznie synek. Kobieta poza swoim dzieckiem nie widzi reszty świata. Pewnego dnia postanawia wyruszyć jachtem na wycieczkę ze znajomymi. Pozostawia chłopca w szkole (pomimo tego, że jest niedziela) i wypływa na szeroką wodę. Podczas pobytu na morzu podróżni natrafiają na gwałtowną burzę, która doprowadza do zniszczenia jachtu i śmierci jednej z uczestniczek. Na drugi dzień gdy pogoda się uspokaja do rozbitków podpływa ogromny statek, do którego niepewnie wchodzą bohaterowie. Okazuję się, że na pokładzie nie ma ani jednej żywej duszy, a korytarze przypominają lochy obskurnego więzienia. Akcja filmu diametralnie przybiera nowy wymiar strachu, a fabuła staję się coraz bardziej zawiła. Finał filmu jest tak samo niespodziewany jak i jego początek.

Dzieło Smitha jest przykładem świeżego i nowego spojrzenia na horror. Podczas seansu można było odczuć wrażenie, że autor wykonywał swój film pod natchnieniem filmografii Davida Lyncha - mistrza zakręconych scenariuszy i brudnych klimatów. ''Triangle'' jest tak samo zawiły fabularnie, jak filmy Lyncha. Co więcej zakończenie zostało bardzo ciekawie i starannie skontrułowane, przez co efektem stało się zapętlenie czasowe treści - to znaczy, że gdyby nie przerwano seansu napisami końcowymi, to mielibyśmy film, który by mógł lecieć na okrągło, bez końca. Dodatkowym atutem są efekty specjalne i plenery, które możemy podziwiać dzięki morzu i świetnie wykonanej burzy. Również na szczególną uwagę zasługuję rola głównej bohaterki, w której wcieliła się Melissa George, którą wcześniej mogliśmy ujrzeć w filmach: ''30 Dni Mroku'', ''Turistas'' bądź ''Amityville Horror''. Muzyka wykonana przez Christiana Hensona świetnie wprowadza w nastrój i klimat filmu, a za niezwykle dobrze skontrułowany scenariusz odpowiedzialny jest również sam reżyser.

Australijski ''Trójkąt'' jest godnym polecenia filmem. Wprowadza w widza w zupełnie inny świat, inny stan emocji i trudnych decyzji. Mamy tu przykład dobrego rzemiosła, które warto samemu obejrzeć i przekonać się czy tak specyficzny klimat odpowiada naszym gustom. Mi się bardzo podobał, a czy Wam będzie podobać się także? Musicie przekonać się sami!

CARRIERS & HALLOWEEN II

2009-12-26T18:34:00.006+01:00

Carriers (Nosiciele) - Film opowiadał historię czwórki przyjaciół, którzy wciąż uciekali od panującej na świecie epidemii. Z czasem jednak stawali się bardziej niebezpieczni niż sam wirus. Już od pierwszych sekund widzowie są wciągnięci w wir wydarzeń wokół pandemii. Nie ważne skąd się ona wzięła, do czego ludzi może doprowadzić, ani jak znaleźć na nią antidotum, najważniejsze jest by przetrwać. Horror ten posiada specyficzny klimat, który osobiście bardzo lubię. Jest to z pozoru film grozy, ale wiele odniesień ma z dramaturgii, a w rezultacie mamy przykład zgrabnego filmu drogi. Faktem jest, że bohaterowie wciąż przemieszczają się z jednego punktu do drugiego, natrafiając po drodze na wiele niebezpieczeństw. Dzieło braci Pastor jest przykładem tego, że za niewielki budżet można zrobić ciekawy, przerażający horror i to z ważnym przesłaniem. Efekty specjalne były znikome, ale wcale nie było to odczuwalne. Aktorzy kapitalnie wcielili się w swoje role, muzyka nadawała filmu odpowiednie tempo, a fabuła z minuty na minutę stawała się bardziej intrygująca. Jest to jeden z lepszych filmów, które powstały ostatnio w Ameryce.

Halloween II - Długo wyczekiwana nowa produkcja Roba Zombie nareszcie ujrzała światło dzienne. Kontynuacja okazała się jeszcze bardziej krwawa i brutalniejsza. Historia skupiła się wokół siostry Michaela, którą wciąż nękają straszliwe koszmary i wizje powrotu psychopaty. Zaskakujący jest klimat filmu. Zombie skupił się bardziej na stronie technicznej i plastycznej. Druga część posiada niezwykły podkład surrealizmu i jest o wiele bardziej mocniejszy i cięższy od pierwowzoru. Symbole, które używa reżyser i retrospekcje sprawiają, że widz czuje się nieswojo. A zakończenie w pełni oddaję powagę niosącą wraz z dziełem. Najdziwniejsze według mnie jest to, że do dziś Halloween II nie wyszedł w polskich kinach (na Zachodzie mamy już wydanie filmu na DVD), a Kino Świat, który był dystrybutorem pierwszej części nawet nie ma w planach wydawniczych tej produkcji. Czyżby film był za ciężki na polską publikę...?

[REC] 2

2009-11-13T10:36:00.007+01:00

Kontynuację mają to do tego, że nie wnoszą zbytnio nic nowego do pierwowzoru. Czekają tylko na to, by po sukcesie pierwszej części móc jeszcze więcej zarobić na dalszej historii. Dzieje się tak zazwyczaj gdy za realizację biorą się osoby, które zupełnie nie miały nic wspólnego z oryginałem. W tym przypadku sequel stworzył bardzo zgrany duet Jaume Balagueró i Paco Plaza, którzy odpowiedzialni byli również za [REC] jak i inne rewelacyjne filmy takie jak: Nameless, Darkness, Frágiles czy Let. Realizując własną wizję, stworzyli jeden z najlepszych kontynuacji tego roku. Kontynuacji bardzo przemyślanej fabularnie jak i zgrabnie nakręconej. Druga część rozpoczyna się bezpośrednio po części pierwszej. Autorzy przedstawiają widzom dwie historie, które biegną równolegle ze sobą. Z jednej strony grupa pięciu policjantów uzbrojonych w pistolety, latarki i kamery przyczepione do hełmów wkraczają wraz z tajemniczym mężczyzną do obłożonego kwarantanną budynku, w poszukiwaniu antidotum na zarazę. Z drugiej strony trzej nastolatkowie - łaknący mocnych wrażeń, próbują się przedostać kanałami do wcześniej wspomnianego miejsca. Obie grupy w połowie filmu się zazębiają, tworząc przewrót w akcji.

Najciekawszym motywem w filmie było wprowadzenie elementów związanych z egzorcyzmami, demonami i z samą religią. Scenariusz zaskakuję widza co róż to nowymi pomysłami. Postać zombie została przedstawiona w zupełnie innym, nowym świetle. Rzeczywistość zatarła się ze sferą świętą, życie z religią, a człowiek z upadłym aniołem. Zakończenie przybiera kolejny nowy wymiar, dając oczywiście możliwość na kolejną historię. Od strony technicznej produkcji nie można nic zarzucić. Kamera jest chaotyczna, żywe trupy wpadają jeszcze częściej na obiektyw, a krwi mamy pod dostatkiem. Muzyka z lat 40-tych wybijająca rytm ze starego gramofonu oddaję ciekawy klimat i smaczek filmu. Aktorzy bardzo dobrze odegrali własne role, szczególnie postać nieznajomego. Film wciąż jest ciężki, wciąż jest surowy i znaleźć w nim możemy wiele scen, na których można się nieźle przestraszyć. Jak zapewniają nam autorzy [REC] 2, to nowe oblicze strachu i jest w tym pewna szczypta prawdy. Na pewno jest to jeden z lepszych sequeli ostatnich lat, dlatego polecam obejrzeć go w kinie, emocje gwarantowane.

HORROR FESTIWAL : PODSUMOWANIE

2009-10-26T21:16:00.012+01:00

III Horror Festiwal dobiegł już końca. Widzowie przez trzy noce od 22 do 24 października mieli okazję zobaczyć filmy z każdego zakątka świata, które nigdy nie będą wyświetlane na wielkim ekranie. Trzy dni przyniosły wiele grozy jak i wiele emocji. Główna nagroda jury - Złota Czaszka powędrowała dla wspaniałego horroru ''Sauna'', o którym całą uwagę poświęciłem już wcześniej. Drugą nagrodę przyznano krótkometrażowi ''Das Zimmer'' opowiadający o ludzkiej pod świadomości. Trzecia edycja przerosła oczekiwania organizatorów. W całej Polsce odnotowano największą dotychczas frekwencję widzów. Karnety na festiwal już od pierwszego października sprzedawały się jak ciepłe bułeczki, co spowodowało do produkowanie nowych egzemplarzy. Nikt nie przypuszczał, że impreza wzbudzi takie zainteresowanie, co oczywiście dla twórców jest sporym sukcesem i zarazem radością. Podobnie jak przy poprzedniej edycji mogliśmy zobaczyć przed premierowy pokaz kolejnej szóstej części Piła, która nie zawiodła fanów serii. Najciekawszym punktem festiwalu był blok filmów krótkometrażowych, który reprezentował przeróżne odmiany horroru, jak i odmienne kultury. Opinie były najbardziej przychylne polsko-amerykańskiej produkcji ''Head to Love'', jak i najbardziej surrealistycznej wizji - hiszpańskiej ''Maveli''. Pozytywnie zaskoczył nas Nowo Zelandzki film ''Diagnosis Death'' jak i mieszanka stylu filmów Tarantino ''Trailer Park of Terror''. Dla rasowych wyjadaczy kina grozy organizatorzy zaserwowali filmy ''Sauna'' i ''Dying Breed''. A osoby, które cenią połączenie strachu z dobrym humorem mogły zobaczyć przezabawny film ''My Name is Bruce''. Na festiwalu nie zabrakło również wielu atrakcji. Do Krakowa przybył wraz z żoną twórca filmu ''Głowa do Kochania'' - Van Kassabian, we Wrocławiu gościem był Łukasz Śmigiel, współautor opowiadania, na podstawie którego zrobiono film Kassabiana, w Rybniku był Bartłomiej Paszylk, autor książki o horrorze ''Pleasure and Pain of Cult Horror Films'', a w Gdańsku gościem był reżyser filmu ''Open Graves'' Alvaro de Arminan. Horror Festiwal odbył się bez żadnych przeszkód, widzowie choć zdania z pewnością mieli podzielone, w efekcie byli zadowoleni. Dużym sukcesem w kwestii realizacji było usamodzielnienie się składu festiwalowego i uniezależnienie się od polskich dystrybutorów. Na za rok powoli planowy jest nowy blok imprezy, który powinien zaspokoić osoby spragnione strachu. Dziękuję całej ekipie tego przedsięwzięcia jak i widzom za to, że przybyliście do sal.

SAUNA - FILTH

2009-10-24T13:26:00.008+02:00

Pierwszy dzień festiwalu należał w dużej mierze do filmów krótkometrażowych. Najciekawszą pozycją okazał się wizjonerski ''Head to Love'', który co więcej stworzony został w koprodukcji polsko-amerykańskiej. Liryczny spektakl dostarczył widowni dużo myśli na temat tego, że sztuka odgrywa znaczącą rolę w życiu każdego człowieka. ''Diagnosis Death'' był miłym zaskoczeniem dnia, za to ''Piła VI'' przyciągnęła największą rzeszę ludzi. Następny dzień przyniósł wiele sprzecznych emocji. ''Open Graves'' był totalnym nieporozumieniem, a ''Visions'' nie nużył, ale też zbytnio nie zaciekawił. Gdyby nie rozpoczynający wieczór film ''Sauna'', dzień można byłoby zaliczyć do straconych i właśnie o nim chciałbym poświęcić ten opis.

Rok 1595. Właśnie dobiegła końca wojna między dwoma mocarstwami. Bracia Knut i Erik należą do komisji wyznaczającej nowe granice między Rosją a Finlandią. Niegdyś pozostawili na pastwę losu dziewczynkę, która podczas podróży nie daje im spokoju i wciąż nawiedza ich umysły. Gdy w końcu grupa trafia do bezimiennej wsi, mają okazję wedle wierzeń fińskich obmyć się z grzechów w dawno opuszczonej saunie i uwolnić się od klątwy z przeszłości.
Antti-Jussi Annila stworzył film na miarę arcydzieła, o którego w dzisiejszych czasach trzeba szukać ze świecą. Kompozycyjnie i fabularnie to istny majstersztyk. Lasy, pola, bagna i wioska przypominają faktyczny stan powojenny. Tytułowa sauna nacechowana symboliką przyprawia o gęsią skórkę. Dwaj główni bohaterowie wczuli się w swoje role rewelacyjnie, nadając całej produkcji pewnego dynamizmu. Film przypomina długi sen, z którego nie ma ucieczki, z którego nie znajdzie się wyjścia. Spirala wydarzeń zatacza krąg, a ostateczną drogą ku wolności jest mroczne, wilgotne pomieszczenie, kult dawnych, fińskich wierzeń. Wiara przeradza się w czyny i to niekoniecznie te dobre. Brud porównywany jest do grzechu, z którego można się uwolnić jedynie obmywając się z niego wodą. A finał jest również niespodziewany co początek.

Ten Czesko-finlandzki film nie można jednoznacznie opowiedzieć i ocenić. Mamy tu do czynienia ze sztuką, która utorowana winna być świadomością historyczną. Gdyż dzieło Annily nie można zrozumieć, jeśli się nie zna historii - w szczególności tej nadbałtyckiej. Choć film krótki, to niesie ze sobą ogromny ciężar prawdy, który nie jednego człowieka dotkliwie zaboli. Zaboli w szczególności tych, którzy żyją w grzechu. Niewinność jest pięknem, a brutalne zniszczenie niewinności jest grzechem ciężkim. Przesłanie jakim jawi się film jest przepiękne. Wystarczy tylko 85 minut, aby wszystkim otworzyły się szeroko oczy. Sauna na długo pozostanie w pamięci.
Od strony technicznej jak już wcześniej wspomniałem to mistrzostwo. Scenariusz napisany został poprawnie. Muzyka idealnie towarzyszy dalszemu rozwojowi wydarzeń. Zdjęcia zasługują na nagrodę główną. Surowe, mgliste lokację zostały wykonane perfekcyjnie. Aktorstwo jest bez zarzutów. W końcu kino europejskie, a bardziej słowiańskie może pochwalić się na zachodzie swoim osiągnięciem w świecie horrorów. Polecam w szczególności osobą, którzy w grozie nie szukają koniecznie bezmyślnej lejącej się posoki, a szukają metafizyki, symboliki i dobrego ciężkiego klimatu. Brawa dla Horror Festiwal, to mój faworyt jeżeli chodzi o nagrodę specjalną - Złotą Czaszkę.

SAW 6 - PIŁA VI

2009-10-23T11:55:00.010+02:00

Minął rok odkąd widzowie z zapartym tchem śledzili losy bohaterów w piątek części Piła. Finał, w którym agent specjalny Peter Strahm zostaje brutalnie zamordowany przez detektywa Hoffmanna przeraził widzów na całym świecie. Co będzie dalej? Kto odkryję zagadkę i diaboliczny plan Jigsaw'a? Na te pytania postanawia odpowiedzieć nam szósta odsłona, która dziś pięć minut po północy miała swą przed premierę we wszystkich Multikinach na trzeciej już edycji Horror Festiwal.

Każda część ma swój specyficzny schemat tworzenia. Prolog w filmie przedstawia się zazwyczaj mocną sceną, w której pewna grupa ludzi jest uwięziona w pułapce i musi walczyć o swoje życie. Zazwyczaj postacie te nie mają nic wspólnego z dalszymi losami filmu. Następnie mamy przedstawioną dwutorową historię: Pierwszy tor: to pościg za detektywem Hoffmannem i retrospekcje zza życia Pana Układanki, oraz drugi tor: to przedstawienie co róż to nowszych, chorych pułapek. Epilogiem w Pile jest totalny przewrót akcji i efekt zaskoczenia widza. W szóstej części schemat mamy zachowany. Początek uważam, że jest najbrutalniejszą sceną, którą stworzono dotychczas z całej serii. Otóż pułapka, w której to ofiara musi odkroić własną część ciała, by móc przeżyć, przerasta najśmielsze oczekiwania. Później poznajemy bohaterów, którzy narazili się Jigsaw'owi oraz przedstawiona zostaję historia Hoffmanna próbującego zatuszować ślady i zrzucić wszystko na Petera... FBI natomiast jest już bardzo blisko rozwiązania zagadki.

Co wyróżnia szóstą Piłę na tle pozostałych części? Brutalność i to w dosłownym tego słowa znaczeniu. Brutalność mamy tutaj aż w nadmiarze, brutalność została wyeksponowana do ostatnich granic wytrzymałości. Film jest dość przewrotny, gdyż w większości horrorów makabryczne sceny narastają i są coraz bardziej wyraźne gdy zbliża się finał. Tutaj natomiast prolog jest najbardziej szokujący, a później już niestety przyzwyczajamy się do gore. Reżyserem filmu został Kevin Greutert, który wcześniej był odpowiedzialny za montaż. Dlatego też od strony technicznej Pile nie można nic zarzucić. Produkcję ogląda się szybko zaciekawieniem i brak w niej dłużyzn. Motyw muzyczny pozostaje bez zmian. Scenariusz został napisany w podobnym stylu co wcześniej, a postacie grają przekonująco. Ciekawym motywem filmowym było ukazanie starcia detektywa Hoffmanna i żony Johna - Jill, która to w finałowej sekwencji pokazuję dopiero swoje prawdziwe, mroczne oblicze...

Film mnie nie zawiódł. Jeżeli oceniać go pod pryzmatem tego, że to już szósta część, to mamy opowiedzianą zgrabną, ciekawą historię polaną mocno czerwoną krwią. Powoli zbliżamy się do ostatecznego finiszu i mam nadzieję, że będzie on wykonany również z dużym rozmachem. Dla ciekawostki mogę dodać, że w Hiszpanii film dostał tak zwaną kategorię ''X'', czyli aktualnie nie może być wyświetlany w zwykłych kinach, a tylko w miejscach, w których wyświetla się filmy pornograficzne. Trwa spór o to by jednak do Piły mieli dostęp wszyscy widzowie, ale jak na razie krwistość najwyraźniej przeraziła tamtejszych cenzorów. Za rok spotkamy się z kolejną odsłoną, tym razem VII - czy będzie to ostatnia część? Tego jeszcze nie wiem... chodzą plotki, że ostateczną rozgrywką ma być część VIII i to w systemie 3D.

HORROR FESTIWAL III

2009-10-22T14:45:00.012+02:00

Dziś wieczorem rusza trzecia jedyna w Polsce edycja Horror Festiwal. We wszystkich Multikinach widzowie będą mogli obejrzeć zbiór najciekawszych filmów wyprodukowanych przez ostatnie lata. Atrakcji nie zabraknie żadnego dnia.

Pierwszego dnia (w czwartek o godzinie 20:00) festiwal rozpocznie film z Nowej Zelandii - Diagnosis: Death. Następnie będziemy mieli okazję zobaczyć zbiór najlepszych horrorów krótkometrażowych ze wszystkich zakątków świata, a będą nimi: Head to Love, Night of the Hell Hamsters, Das Floss, Virtual Dating, Eel Girl, Welgunzer, Brother's Keeper, Das Zimmer i Mavela. Wieczór zakończy przedpremierowy pokaz szóstej już części SAW.

Drugi dzień zapowiada się nie mniej ciekawie jak pierwszy. Wystartujemy o 20:00 z najlepiej zapowiadającym się filmem z całego festiwalu : Sauna. Jest to klimatyczny, surrealistyczny horror z Finlandii rozgrywający się w roku 1595 tuż po zakończeniu się wojny Szwecko-rosyjskiej. Następnie ochłoniemy trochę na filmie Open Graves po czym zobaczymy kolejną mocną pozycję, mianowicie włoski horror detektywistyczny - Visions, w stylu klasycznych filmów Dario Argento.

Trzeciego dnia tym razem o 22:00 ujrzymy mieszankę filmów grozy z lekkim humorem. Na początku Dying Breed, gdzie za scenariusz odpowiedzialny został jeden z głównym bohaterów pierwszej części Piła - Leigh Whannell. Następnie My Name is Bruce i Trailer Park of Terror, w którym głównym motywem filmowym będą zombie.

Niewątpliwie ''czarnym koniem'' festiwalu będzie zbiór filmów krótkometrażowych, który będzie trwał aż ponad dwie godziny. Fani serii Piła będą mogli zobaczyć najnowszą część w tym samym momencie co Amerykanie (a dokładniej nawet wcześniej niż nasi zachodni sąsiedzi). Ja osobiście czekam także na świetnie zapowiadającą się Saunę i ciekawe fabularnie Wizje.

A już jutro na stronie pierwsza oficjalna recenzja filmu PIŁA VI. Życzę miłego i udanego festiwalu.

HORROR FESTIWAL III - OFICJALNE FILMY

2009-08-08T09:51:00.017+02:00

OFICJALNY PLAKAT DO FILMU SAW VI

2009-07-21T11:14:00.001+02:00

Nareszcie mam przyjemność przedstawić Wam pierwszy oficjalny teaser (plakat) do długo oczekiwanej premiery filmu SAW VI! Czy nie było warto czekać? Według mnie teaser przedstawia się genialnie.

Agent specjalny Strahyn nie żyje i detektyw Hoffman pozostał jako jedyny, niekwestionowany spadkobierca wizji Pana Zagadki. FBI jest jednak coraz bliżej schwytania Hoffmana, który zostaje zmuszony do rozpoczęcia nowej gry, a wielki plan Jigsawa w końcu ujrzy światło dzienne.

W filmie wystąpią: Costas Mandylor, Mark Rolston, Betsy Russell, Tobin Bell, Shawnee Smith i Peter Outerbridge.

Światowa premiera filmu: Halloween (23 października 2009 roku).

PS: Rozpoczęły się już pracę nad VII częścią.

The Brøken

2009-03-29T21:41:00.014+02:00

Zwyciężyłeś i przeto ulegam. Atoli odtąd umarłeś na równi ze mną! Umarłeś dla Ziemi, dla Nieba i dla Nadziei! We mnie istniałeś i - spojrzyj w moją śmierć, spojrzyj wskroś tej, która jest twoją postacią: jak doszczętnie zamordowałeś siebie samego.

Edgar Allan Poe

Ten pasjonujący thriller Seana Ellisa widzowie mogli zobaczyć na trzecim festiwalu horroru After Dark w Stanach Zjednoczonych. Studio A.D. Horrorfest to wytwórnia filmowa, która pozwala wypromować nowych, świeżych reżyserów. Umożliwia im zrealizowanie swojego własnego autorskiego projektu, który nie podlega żadnej cenzurze. Przez co możemy się spodziewać dobrego, ciekawego horroru, który przekracza wszelkie możliwe granice. Film The Brøken jest dowodem na to, że można stworzyć genialne dzieło za niewielkie pieniądze. Fabuła z pozoru wydaję się prosta i można byłoby ją opowiedzieć w trzech zdaniach. Ale to właśnie te z pozoru błahe historie, są dla autora najcięższą rzeczą do wykonania. Gina McVey pewnego razu zauważa na ulicy swojego sobowtóra. Przerażona tym faktem postanawia udać się za postacią do jej domu. Od tego momentu całe jej życie wywraca się o sto osiemdziesiąt stopni. Dla mnie już sama fabuła była strzałem w dziesiątkę. Opis filmu na tyle mnie zaciekawił, że od razu musiałem go obejrzeć. Już od pierwszych sekund trwania filmu jesteśmy stopniowo wprowadzani w to całe tajemnicze wydarzenie. Scena po scenie, klatka po klatce powoli prowadzą nas do zaskakującego finału. Zakończenia, które nie jednego widza zmusi do głębszych przemyśleń nad istotą ludzką.

Według mnie reżyser mocno wzorował się na twórczości Davida Lyncha. Spróbował w swojej produkcji wymieszać charakterystyczne style różnych autorów i różne gatunki, ale najbardziej było czuć wizję lynchowskiego świata. Twórca zwrócił szczególną uwagę na detale, eksponując je w przeróżnej formie. Celowo powtarzał wiele scen, nakierowywał kamerą na budynki, ściany, lustra... przez co oddał charakter miasta, w którym rozgrywała się akcja. Wiele scen jest zaskakujących, zmieniających zupełnie bieg prowadzonej historii. Trudno jest widzowi na początku skupić się na jednej obranej postaci, jednej myśli. Dopiero gdzieś tak w połowie trwania projekcji układanka dziwnych splotów akcji i koszmarów zaczyna się logicznie ze sobą łączyć. Reżyser musiał być estetą, zwracającym szczególną uwagę na zdjęcia, mimikę twarzy aktorów i lokacje. Każdy choćby najmniejszy kadr jest dla całości filmu bardzo ważnym elementem. To tak samo jak lustro nie może być choć trochę nadkruszone, gdyż od razu burzy w sobie ład i porządek. Mogę śmiało napisać, że mamy do czynienia z jednym z najlepszych wizjonerów filmowych współczesnej kinematografii. Oczywiście sam sukces by nie nastąpił gdyby nie świetna kreacja Leny Headey (Gina McVey), piękne zdjęcia (Angus Hudson) i niesamowita muzyka (Guy Farley). Za scenariusz odpowiedzialny był również reżyser, dlatego też mamy tak bardzo osobiste dzieło.

Rewelacyjny, wciągający, niesamowity, interesujący... to tylko parę przymiotników, które cechują ten film. Powolne ujęcia, spokojna tonacja, powtarzające się filmowe klatki powodują u oglądającego pewien spokój, ale i zarazem strach. Groza narasta bardzo powoli i wybucha dopiero przed napisami końcowymi. Z pozoru prosta historia przeradza się w niezwykłe misterium i studium psychologiczne. To nie jest łatwy film i na pewno też nie jest prosty w odbiorze. Autor czerpie pomysły z wielu utartych już schematów, ale dorzuca do tego wszystkiego swoje własne świeże spojrzenie na świat. Jest to zdecydowanie jedna z najlepszych produkcji ostatnich lat. Czyżby angielskie horrory powoli powracały do świetlistych czasów? Miejmy nadzieję, że pozostałe filmy z After Dark Horrorfest są równie imponujące jak dotychczas opisywany przez ze mnie The Brøken. Pozostałe recenzje siedmiu filmów już wkrótce...

Fritt Vilt II

2009-03-22T21:50:00.011+01:00

Hotel Zła po raz pierwszy zadebiutował w polskich kinach na festiwalu horroru w 2007 roku. Wizja mroźnego, surowego i niezwykle klimatycznego filmu przyjęła się u nas bardzo dobrze. Sukces był najwyraźniej spory, jeśli zaledwie rok po premierze pierwszej części do norweskich kin trafiła jego kontynuacja. Ku mojemu zdziwieniu dzieło debiutującego reżysera Matsa Stenberga trzyma całkiem przyzwoity poziom.

Druga część rozpoczyna się bezpośrednio po zakończeniu wydarzeń z poprzedniej produkcji. Z feralnej wycieczki w góry przeżywa tylko jedna osoba - Jannicke, która w ciężkim stanie trafia do szpitala. Chwile potem po przeprowadzeniu śledztwa policjanci odkrywają ciała zamordowanych turystów, które wraz z oprawcą przywiezione zostają do kliniki na badania. Już pierwsza noc w nowym miejscu dla głównej bohaterki staje się koszmarem, który najwyraźniej nie będzie mieć już nigdy końca.

Ciekawym filmowym zabiegiem jest kontynuowanie historii jedynej ocalałej kobiety z pierwowzoru. Zazwyczaj sequele robione na szybko i w celu powiększenia zysku opowiadają zupełnie inny wątek, który oprócz tego samego tytułu nic nie ma więcej z poprzednikiem wspólnego. W filmie Cold Prey II jest jednak inaczej. Sceneria przenosi się do położonego na odludziu szpitalu, który posiada niezły klimat. Scenariusz napisał Thomas Molderstad, który również był odpowiedzialny za historię oryginału. Także jeśli chodzi o fabułę, to jest ona w miarę interesująca. Zdjęcia Andersa Flatlanda były mocno wzorowane na poprzedniku, lecz niestety brak w nich norweskich gór i tej całej mroźnej otoczki, które były wcześniej zaletami. Muzykę skomponował do obydwu części Magnus Beite i jest ona bardzo przyjemna dla ucha. Jeżeli chodzi o stronę aktorską, to nie możemy zbytnio jej nic zarzucić. Najlepiej spisała się główna postać - Ingrid Bolsø Berdal.

Fritt Vilt II w porównaniu do pozostałych współczesnych sequeli jest stworzony na naprawdę dobrym poziomie. W zasadzie od strony technicznej nic mu nie możemy zarzucić. Niestety ze strony fabularnej brak w nim surowego klimatu i tej choćby cząstki tajemniczości, którą mogliśmy obserwować w Hotelu Zła. Zakończenie filmu również było zrealizowane trochę na siłę i nie podobało mi się to, że nie opowiedziano dalszych losów Jannicke. Podsumowując jeśli spodobał wam się pierwowzór, to nie będziecie nową produkcją zawiedzeni. Ale od razu trzeba podkreślić to, że pierwsza część była zdecydowanie lepsza i ciekawsza.

Walled In

2009-03-14T21:34:00.008+01:00

Wczoraj polecono mi obejrzenie filmu Walled In. Wcześniej nic o nim nie słyszałem. Opis wydawał mi się dość ciekawy, więc postanowiłem zapoznać się z nim bliżej. Właśnie jestem świeżo po seansie. Niestety film nie zrobił na mnie dużego wrażenia. Fabuła opowiadała o młodej kobiecie, która w dniu swoich urodzin otrzymuje możliwość zrealizowania się w swoim zawodzie. Mianowicie bohaterka specjalizuje się w planowaniu wyburzeń starych i niepotrzebnych budynków. Podczas pracy w jednym z takowych miejsc jest świadkiem dziwnych i niewytłumaczalnych zjawisk.

Wstęp filmu jest dość obiecujący. Początkowo poznajemy historię pewnego miejsca, w którym parę lat wcześniej doszło do zbiorowego morderstwa. Mężczyzna porywał ofiary i zamurowywał je żywcem w ścianach. 15 lat później główna bohaterka ma za zadanie przygotować plan zburzenia właśnie tego bloku. Akcja filmu rozgrywała się w ogromnym, starym apartamencie przypominającym stylem socrealizm i konstruktywizm. Blok z zewnątrz przypominał szarą, komunistyczną architekturę. Szkielet wyglądał monumentalnie, a ściany były imponująco grube. Budynek znajdował się na totalnym odludziu, a pomimo, że w środku mogło mieszkać aż sto dwadzieścia rodzin, to aktualnie przebywały w nim tylko cztery osoby - matka z synem, chory mężczyzna i starsza pani. Sam, główna bohaterka im dłużej przebywała w tym miejscu, tym częściej była świadkiem niewytłumaczalnych zjawisk. Ze ścian słychać było szepty, mrok ogarniał całe miejsce, a czasu do wyburzenia apartamentu było coraz mniej.

Film w produkcji francusko amerykańskiej do połowy jest całkiem przyzwoity i w miarę interesujący. Niestety im bliżej do zakończenia, tym gorzej. Motyw z zakompleksionym synem i uwięzieniem Sam był nietrafny. A finał był zupełnie bez polotu. Na pewno plusem produkcji są lokacje i zdjęcia. Architektura wnętrza tego apartamentowca jest ciekawa, lecz ja osobiście miałem nieodparte wrażenie, że większość efektów były zrobione komputerowo, a o realności owego miejsca chyba mogę sobie jedynie pomarzyć. Scenariusz niestety woła o pomstę do nieba. Rozwiązanie akcji jest zupełnie nie przekonujące, a całość wypada bardzo blado. Film jest słaby i pomimo pewnego potencjału, który w nim tkwił na początku, zupełnie nie został wykorzystany. Wręcz przeciwnie autorom chyba zabrakło pomysłu na zakończenie filmu. A szkoda, bo można było zrealizować na prawdę porządną produkcję.

Reżyserem Zamurowanych jest Gilles Paquet-Brenner, czyli postać zupełnie niezwiązana z horrorem, co widać. Natomiast ciekawostką jest to, że w dziele tym zagrała Deborah Kara Unger, czyli niezwykła aktorka, która wykreowała postać w filmie Silent Hill (Dahlie Gillespie, matkę Alessy), oraz wprowadzenie w pewnym momencie wierszyka nawiązującego do rymowanki z Koszmaru z Ulicy Wiązów. Podsumowując recenzję nie polecam obejrzenia Walled In. Pomysł na dobry film został przez autorów zupełnie zmarnowany, przez co dostajemy dzieło klasy B nadające się od razu na DVD.

Martyrs - Skazani na Strach

2009-03-11T16:05:00.009+01:00

Martyrs - męczennik: rzeczownik od greckiego słowa marturos.

Jeden z najbardziej oczekiwanych horrorów 2009 roku nareszcie ujrzał światło dzienne. Francuski film w reżyserii Pascala Laugiera został wyprodukowany już rok wcześniej. Przez całe dwanaście miesięcy autorzy nie wyjawili światu żadnego szczegółu z produkcji. Po raz pierwszy premiera odbyła się na festiwalu w Cannes. Widzowie zamarli z przerażenia, a po projekcji długo jeszcze siedzieli po cichu w swoich fotelach w pełnej zadumie i zachwycie. Nikt z jury nie spodziewał się jak bardzo ten film odciśnie swoje piętno w historii filmów grozy. Martyrs został jednoznacznie okrzyknięty najlepszym i najbardziej brutalnym horrorem ostatnich lat. Francja od razu przyznała mu kategorię 18+.

Horrory do lat 80-tych XX wieku należały do USA, lata 90-te i początek XXI wieku to dreszczowce wywodzące się z Azji (głównie z Japonii i Korei Południowej). Najnowsze czasy to zdecydowanie przyszłość horrorów europejskich, w szczególności francuskich i hiszpańskich. Martyrs to przykład epokowego filmu z Francji. Podobne filmy do niego, które również wywołały na świecie niemałą burzę są: na początku Haute Tension - Blady Strach (2003), następnie Ils - Them (2006), a potem À l'intérieur - Najście i Frontieres (2007). Skazani na Strach to najnowsza wizja francuskich reżyserów. Co wyróżnia tak bardzo dzieła z tego kraju? Z pewnością przemoc, brutalność i cała martyrologia zamoczona głęboko w krwi. Lecz to nie są filmy, które mają na celu tylko ukazanie bezmyślnego gore. To filmy z przesłaniem, które zmuszają widza do głębszego zastanowienia się nad własnym życiem.

Skazani na Strach trudno jednoznacznie opisać, gdyż film symbolicznie składa się z dwóch części. Produkcja oparta jest na historii o dziewczynie wymierzającej karę na człowieku, który przed laty ją przetrzymywał, torturował i katował. Już praktycznie od pierwszych minut widzowie są zapoznawani ze stopniowym zadawaniem bólu. Sceny są bardzo odważne i nie jednego człowieka zmuszą do zamknięcia oczu. Ale wszystko to jest zrobione celowo i nie dlatego by przedstawić kolejny makabryczny film, tylko dlatego by móc porządnie zaskoczyć oglądającego w finałowej sekwencji. Osobiście uważam, że dzieło to jest niesamowite. Dawno nie widziałem tak realistycznego i trzymającego w ciągłym napięciu horroru. Oglądając go miałem nieodparte wrażenie w połowie seansu, że film już powinien się na tym etapie zakończyć. Reżyser natomiast brnie dalej, zaskakując nas co róż nowymi pomysłami, nowymi zwrotami akcji. Nie wiem czy inny twórca odważył by się nakręcić takie ujęcia, taką historię.

Martyrs to film przełomowy w kinematografii współczesnej. Jego atutem jest bardzo dobra gra aktorska (w szczególności dwóch głównych bohaterek - Lucie i Anny), realistyczne i przepięknie wykadrowane sceny gore, ciekawa i wciągająca fabuła, zwroty akcji (przez co film można podzielić na dwie różne części), muzyka Kerena Anna i finał, po którym trudno pozbierać swoje myśli. Wszystkich, których zainteresowałem gwarantuję niesamowite przeżycie, ale z pewnością to nie jest film dla każdego. Na pewno więcej w nim pozytywnych rzeczy zauważą ludzie dla, których horror to jeden z najważniejszych gatunków filmowych.

Polska premiera filmu Martyrs - Skazani na Strach już w najbliższy piątek 13 marca 2009 roku.

A Nightmare on Elm Street

2009-03-06T17:26:00.012+01:00

16 kwiecień 2010 rok - to oficjalna data premiery nowej, odświeżonej wersji filmu pod tytułem Koszmar z Ulicy Wiązów. Jak podają firmy Warner Bros i New Line Cinema film wyreżyseruję Samuel Bayer, a scenariusz napiszę Wesley Strick, człowiek odpowiedzialny za fabułę do m.in. takich filmów jak: Doom, Dom Glassów, Wilk czy Przylądek Strachu.

A Nightmare on Elm Street to najlepsza i najpopularniejsza filmowa saga horrorów. Postać głównego bohatera, który przewija się przez wszystkie części - Freddiego Kruegera jest rozpoznawana nie tylko przez miłośników filmów grozy, ale jest także bardzo ważną ikoną w świecie pop kultury. Robert Englund, który wcielił się we Freddy'ego zagrał wyśmienicie, a jego charyzmatyczna dusza jest naśladowana przez wielu aktorów aż do dziś. Który miłośnik dreszczowców nie chciałby mieć w swojej szafie rękawicę z ostrzami, sweter w czerwono zielone pasy czy zadarty kapelusz(...)?

Każda z siedmiu części jest warta uwagi i opowiada o czymś innym. Oczywiście bezapelacyjnie najlepszą odsłoną jest kultowa część pierwsza, ale także do tych najlepiej ocenianych zalicza się część druga - Zemsta Freddy'ego i ulubiona przeze mnie część trzecia - Wojownicy Snów, rozgrywająca się w bardzo mrocznym i stylowym zakładzie psychiatrycznym. Późniejsze trzy części już są nieco gorsze, ale także czerpie się z nim niebywałą przyjemność - część czwarta - Władca Snów, piąta - Dziecko Snów i szósta - Freddy nie żyje, Koniec koszmaru. Całą serię kończy bardzo udana część siódma zatytułowana - Nowy koszmar Wesa Cravena, która w innym już stylu opowiada dalsze losy Kruegera. Nieoficjalnie uważa się także za ósmą część film pod tytułem - Freddy kontra Jason, który opisuję starcie dwóch tytanów. Oprócz wspomnianych filmów powstały także przeróżnej masy seriale, ale takim najbardziej znanym są - Koszmary Freddy'ego, oraz książki, muzyka, komiksy i gadżety.

Koszmar z Ulicy Wiązów opowiada historię psychopatycznego mordercy dzieci, który został przed laty spalony przez rodziców swoich ofiar. Jednak Freddy Krueger powraca po śmierci, aby kontynuować swoje krwawe żniwo dzięki umiejętności kontrolowania czyiś snów. Niestety po dzień dzisiejszy nie znamy informacji kto zagra główną rolę w filmie. Najprawdopodobniej nie będzie nim genialny Englund. Osobiście nie przepadam za formą filmową jaką jest remake. W mojej ocenie należy odnawiać tylko takie filmy, które były złe, albo co najwyżej średnie. Lecz dobrych filmów, które zapisały się w milionach pamięci ludzi nie powinno się ruszać. Saga powstała w latach 80-tych, miała swój swoisty klimat tamtych lat, niesamowite efekty specjalne - w większości wykonane ręcznie, imponującą muzykę i historię, która wykreowała osobę rozpoznawalną na całym świecie - Freddiego Kruegera. Nowy film może być niepotrzebnie naładowany komputerowymi efektami, może w nim brakować tego klimatu z tamtej epoki i co najważniejsze może brakować mu sztandarowej ikony horroru.

Friday the 13th

2009-02-27T11:40:00.004+01:00

Premiera nowej wersji filmu Piątek Trzynastego w Stanach Zjednoczonych odbyła się 11 lutego 2009 roku. Według oficjalnych źródeł odświeżona wersja zanotowała najlepsze dotychczas otwarcie spośród wszystkich filmów o Jasonie. Reżyserem filmu jest Marcus Nispel, który sześć lat temu stworzył bardzo udany remake Teksańskiej Masakry Piłą Mechaniczną. Producenci postanowili kontynuować serię i trwają właśnie pracę nad scenariuszem. Damian Shannon i Mark Swift mają ponownie stworzyć historię o Jasonie. Ale nowością będzie to, że druga odsłona nie będzie remakiem starszej wersji z 1981 roku, a nową wizją Nispela. Nic także jeszcze nie wiadomo o aktorach grających w filmie. Producenci chcą by Friday the 13th: Part II był ukończony w 2010 roku.

Remake klasycznego horroru pod tytułem Piątek Trzynastego opowiada o grupie przyjaciół, którzy spędzają czas na obozie nad jeziorem Crystal Lake. Jednak z pozoru spokojny weekend zamienia się w koszmar, kiedy każdy z bohaterów staje się ofiarą psychopaty w masce hokejowej, z maczetą w ręku - Jasonem Voorheesem.

Saga filmów Friday the 13th obok takich produkcji jak: Koszmar z Ulicy Wiązów, Hellraiser i Halloween to najbardziej znane i dochodowe dzieła ubiegłego wieku. Całość liczy aż dziesięć oficjalnych części. Postać Jasona Voorheesa to ikona w świecie pop kultury.

Polscy widzowie nową wizję Nispela będą mogli zobaczyć w kinach 22 maja 2009 roku.

Halloween 2

2009-02-26T14:38:00.000+01:00

Z ostatniej chwili: Jak podaje serwis Filmweb trwają poszukiwania chłopca w wieku od 8 do 11 lat o blond włosach i niebieskich oczach, który najprawdopodobniej będzie grać małego Michaela Myersa. Kontynuacja remaku pod przewodnictwem Roba Zombie będzie rozgrywać się w stanie Georgia i opowiadać ma o dalszych losach siostry Michaela tuż po krwawych wydarzeniach z części pierwszej. Film swą premierę ma mieć pod koniec sierpnia tego roku.

Pierwsza część Halloween odniosła dość spory sukces w Polsce jak i na całym świecie. Obraz wyreżyserował Rob Zombie odpowiedzialny za takie dzieła jak: Dom 1000 Trupów i Bękartów Diabła. Odświeżona wersja znakomicie dorównuje oryginałowi, a nawet go przewyższa, co się rzadko zdarza. Zombie ukazał widzom nie tylko sceny z polowania Michaela na swojej siostrze, ale także przedstawił nam ciekawie dzieciństwo psychopaty. Reżyser jest znany z tego, że nie boi się na ekranie wylewać krew, a niekiedy sceny są bardzo brutalne. Wszak historia Myersa przecież nie jest usłana różami, także realizm jest jak najbardziej trafnym zabiegiem.

Film Halloween swą premierę w Polsce miał na pierwszym, polskim Festiwalu Horroru w 2007 roku i był to jeden z nielicznych tak mocno oczekiwanych filmów i jedyna produkcja, która była wyświetlana aż dwa razy. Entuzjazm wśród widzów był dość spory i mi osobiście także film przypadł bardzo do gustu. Pamiętam, że oryginał nie zrobił na mnie tak dużego wrażenia. Podobała mi się w nim muzyka, ale reszta wymagała wiele do życzenia. Rob uważam, że był idealnym kandydatem na zrealizowanie remaku i z niecierpliwością oczekuję na jego kontynuację. Michael Myers to obok Freddiego Kruegera, Pinheada i Jasona Voorheesa najbardziej znana postać ze świata horrorów.

Prolog

2009-02-25T21:31:00.003+01:00

Witam,

Z dniem dzisiejszym rusza nowy, autoryzowany blog poświęcony tematyce grozy. Strona ma charakter refleksyjno-informacyjny i służy ogólnie rozumianej rozrywce, ale także mam nadzieję wywołać u czytelnika poczucie lekkiej kontrowersji połączonej z patosem. Brak wymyślnej, nowoczesnej grafiki jest zabiegiem celowym i służy do bliższego i łatwiejszego skupienia się na informacjach w niej zawartych. Za dawnych czasów prowadziłem co róż to nowe strony - wszystko zaczęło się od filmu, następnie udzielałem się na blogach tematycznych, takich jak: horror, Asian Terror, Piła, Blair Witch... itp. Od dziś będę publikował po prostu własne myśli, aktualności ze świata horroru i wszystko co jest z nim związane. W moim życiu groza jest nieodzownym elementem mego istnienia, także strona ma być odzwierciedleniem tego co aktualnie czuję i przeżywam.

Dlaczego blog nosi nazwę Horror Festiwal? Z wielu powodów... ale najważniejszym argumentem jest to, że od dwóch lat (właściwie od początku) uczestniczę jako widz i mały działacz na rzecz organizacji w jedynym polskim Festiwalu Horroru, który odbywa się co roku w Multikinie pod koniec października. Marzy mi się by w następnych latach być osobą odpowiedzialną m.in. za dobór filmów na festiwalu... ale o tym i o samym przedsięwzięciu już wkrótce.

Zapowiedź: W najbliższym czasie do kin trafi horror/thriller wyprodukowany w Wielkiej Brytanii pod tytułem Eden Lake. Film opowiadający o młodej parze, która podczas pobytu nad jeziorem zostaje brutalnie zaatakowana przez grupę nastolatków. Te z pozoru niewinnie wyglądające dzieci przez najbliższy pobyt na wymarzonym urlopie zgotują głównym bohaterom prawdziwe piekło. Fabuła początkowo wydaje się dość błaha, a tematyka już za często powielana, ale sam film broni się bardzo dobrze, a wartka akcja jest w dobry sposób poprowadzona, co w rezultacie daje trzymający w ciągłym napięciu dreszczowiec. Dobra gra aktorska i przyjemna dla koneserów muzyka, to kolejny atut Eden Lake. Polecam...

Premiera w Polsce: już w piątek 27 lutego. Więcej ciekawszych zapowiedzi już wkrótce na stronie. Dodam tylko, że wielkimi krokami zbliża się horror, który ma wstrząsnąć i zmienić oblicze dotychczasowej kinematografii.

Pozdrawiam.